Klieren en dieven
WAS wil dat de wijk samen met de politie problemen oplost en voorkomt. Het gaat om problemen die tot de politietaken horen en die vallen onder de openbare orde en veiligheid. Simpel gezegd: klieren en dieven die (fatsoens)regels en wetten overtreden en waar we last van hebben. Een enkele aanrijding of inbraak (bij de buren) kunnen we nog wel verdragen. Als het ons echter zelf gebeurt, of een ergernis komt elke dag terug, dan kan het ons leven en leefbaarheid grondig verpesten.

"Stoffer en blik"

De politie is het "stoffer en blik" van de samenleving. Meestal kunnen ze pas optreden als er wetten of regels zijn geschonden. Ze worden, zeg maar, ingehuurd om de brokken op te vegen. Hoe goed en hoe professioneel ze dat ook doen, het kwaad is dan al geschied. De sfeer in de buurt is er niet beter op geworden en de relatie tussen de twee kemphanen is voorgoed verstoord.

Beter voorkómen dan vóórkomen

Als een ruzie door de rechter moet worden beslecht, als verdachte en getuigen moeten voorkomen na een proces verbaal, zijn er geen winnaars. WAS wil daarom liever problemen voorkomen. Niet passief, maar actief. Door de leefbaarheid in de wijk te bevorderen. De wijk is van ons, dat is het gevoel dat we willen uit stralen. De wijk wordt gemaakt door haar bewoners, niet door de politie en niet door het gemeentebestuur. Het zijn de bewoners zelf die te hard rijden en verkeerd parkeren, het zijn onze kinderen die voetballen, herrie maken, rommel achterlaten, overlastgevend rondhangen etc. Maar het zijn ook de wijkbewoners die er samen het beste van kunnen maken.

Van slaapwijk naar "waakwijk"
We werken van 9 tot 5, vaak beide partners, en we willen ons ontspannen als we thuis komen. Als de wijk overdag slaapt, verwachten we dat de gemeente en de politie het netjes houden. Dus geen bezette parkeerplek, geen hondenpoep voor de deur en altijd werkende straatverlichting. Alles hebben we uitbesteed, maar de prijs is hoog. De onroerend zaakbelasting is huizenhoog, maar veel erger is dat we lijdzaam zijn geworden en afhankelijk. We vergeten dat een garage wel kan uitdeuken maar geen aanrijdingen kan voorkomen, dat moeten we zelf doen. Onze "rijstijl" maakt het verschil. Als we actief zijn en waakzaam, omdat we ons verantwoordelijk voelen voor onze wijk, dan kunnen we een hoop zelf organiseren en verbeteren. In plaats van te klagen over een buurman die te hard rijdt, kunnen we hem er zelf op aan spreken.

Buurman dood door ruzie over heg...
Zo maar een krantenbericht in 2003. We lezen het met een mengeling van verbazing en ongeloof. Een onnozele ruzie begonnen over, ja waar over eigenlijk... men weet het vaak zelf niet meer. Maar de dagelijkse ergernis en (vermeende) pesterijen kunnen stevig uit de hand lopen.
Ruzies, scheldkanonnades, vechtpartijen en hartinfarcten.

Ellende verbroedert

2003 Watersnood in Wilnis. Na de droogste zomer sinds de ijstijd breekt een dijk door! Geen wonder dat niemand emmers en rubberboot had klaar staan. Geschokte bewoners worden geïnterviewd en verhalen hun ellende. Maar velen vertellen ook over de leuke kanten; "ik spreek voor het eerst met deze mensen uit de straat" en;  "iedereen helpt elkaar". Ellende verbroedert. Slaapwijken schrikken wakker door wijkbendes, inbraken en groepen overlastgevende hangjongeren. Maar waarom dan pas ? waarom niet eerder samen de problemen onderkennen en er wat aan doen!

Drie kleine kleutertjes...

Een vertederend beeld, er is zelfs een liedje op gemaakt. Als ze 10 jaar ouder zijn en puistjes hebben zijn het ineens hangjongeren. Bij 3 pubers op een hek ergeren we ons al, bij 6 worden sommigen al angstig. Staan er echter drie rollators geparkeerd dan genieten "ze" van hun pensioen. De oudjes halen verhalen op over het dorp, over appeltjes jatten en de veldwachter met zijn sabel. Dat kon gemeen zeer doen. Nu schrikken ze zich lam bij een hand over de heg... Misschien zijn we zelf ook jong geweest, misschien zijn het wel hele stoere maar ook aardige jongens op dat hek met idealen en hobby's. Hebt U al met ze gepraat ? Als ze genegeerd en geminacht worden voelen ze dat haarscherp aan, en de spiraal is begonnen.

Niet ontkennen maar kennen
Als je slachtoffer bent van een misdrijf of gepest wordt door een groep is dat heel ernstig en bedreigend. Het is niet de bedoeling dit te bagatelliseren. In onze overleg maatschappij is er soms te vaak om problemen heen gepraat, waarmee de feiten werden ontkend. Kennen is het begin; weet wat er aan de hand is, maar ook; ken de mensen want anonimiteit is de schuilplaats van lamzakken.

We helpen onszelf als we de leefbaarheid in de wijk bevorderen. Een praatje over de heg, een buurt barbecue, een schoolfeest of een parkloop... Het maakt het leven zo veel aangenamer en we kunnen ineens die vuilcontainer in de brandgang gewoon bespreken. Maar zo mooi gaat het lang niet altijd. Soms lopen dingen toch uit de hand, soms vinden er ineens veel inbraken en vernielingen plaats of worden huisdieren vergiftigd. Ook dan kunnen we de politie helpen. Door extra ogen en oren te zijn en dingen te melden die ons opvielen en opvallen. Niet door voor elk wissewasje naar het bureau te snellen maar door dingen zo nauwkeurig mogelijk te zien en op te schrijven. Via de "WASlijn" (E-mail) kunnen we onze buurtcoördinator inlichten. Deze verzamelt alle gegevens en houdt andere coördinatoren en de wijkagenten e/o gemeente op de hoogte. Een aantal meldingen of het soort informatie (stukje van de puzzel) kan dan reden zijn om, nu of later, op te treden. Zonodig surveilleren we ook samen met de politie om inbraken en zakkenrollerij te voorkomen of om andere problemen aan te pakken.

Wat is WAS Rokkeveen NIET !

*Geen burgerwacht. We willen geen eigenrichting of knokploegen of wannabe's. *Geen undercover agenten, handhavers of beveiligers maar burgers die zonder herkenbaar uiterlijk vertoon van WAS kenmerken optreden onder regie en leiding van de politie. Bij gevaar treedt de burger altijd terug. *Geen voorstander zichzelf te profileren in de media, geen woorden maar aansprekende resultaten. *Geen klaagmuur voor alles wat ons niet bevalt. De eerste vraag is altijd aan onszelf: wat kan ik er zelf aan doen, wat heb ik er al aan gedaan?

"Acht is meer dan duizend"

Een oud gezegde; "Acht slaan op alle dingen is meer waard dan duizend gulden", dat betekent het. We willen bevorderen dat wijkbewoners elkaar achten, respecteren dus en elkaar zien staan. Acht slaan op de dingen die om hen heen gebeuren en zich rekenschap geven van hun eigen rol en verantwoordelijkheid. Ons motto:

"Geen burgerwacht maar een burger die acht"